KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/19008 E., 2024/7987 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/1464 E., 2016/564 K.
- Suçlar
- Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, tehdit, sağlık için tehlikeli madde temini,
Karar Metni
489 kelime·2 dk okuma·7 bölüm
çocuğun kaçırılması ve alıkonulması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
Kısmi ret, kısmi onama
Sanık ... hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan, 5271sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanun'un 231/12. fıkrası uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan karara yönelik temyiz istemi 5271 sayılı Kanun'un 264. maddesine göre itiraz kabul edilip, bu hususta gerekli kararın mahallinde verildiği anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerinin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanıklar ..., ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanıklar ..., ... ve... haklarında sağlık için tehlikeli madde temini, sanık ... hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ile sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Mahkemece mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan kamu davasında eylemi çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçu kabul edilerek bu suçtan mahkumiyetine dair verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanıkların atılı diğer suçlardan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Sanıkların üzerine atılı suçlardan mahkumiyetlerine karar verilmesine ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Sanık ... Hakkında Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanun'un 231/12. maddesi gereği itirazı kabil kararlardan olup yapılan itirazın mahallinde merciince incelenerek karar verilmiş olması nedeni ile katılan mağdure vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
A. Sanık ... Hakkında Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Konya (Kapatılan) 16. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Konya (Kapatılan) 16. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/19008, K. 2024/7987, 30 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama