Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/19150 K.2024/4194

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1-1 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bismil 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın, minibüste önündeki koltukta oturanın katılanın bel kısmına eliyle dokunmak şeklindeki eylemi sebebiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102/1-1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılanın aşamalardaki ifadeleri ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, minübüste önündeki koltukta oturan katılanın bel kısmına birkaç defa eliyle dokunmak şeklinde gerçekleşen eylemin, mevcut kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleştiği gözetilerek suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 102. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel istismar suçunu oluşturacağı kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR