Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/19297 K.2023/7185

Şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteği yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı belirlenmiştir.

Katılan mağdur vekilinin temyiz isteği yönünden; suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarih ve 2016/4 Esas, 2016/214 Karar sayılı kararı ile SSÇ hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdur vekilinin temyiz isteği; katılan mağdurun tanık ifadesi ile desteklenen tutarlı anlatımları ile beyanlarının itibar edilebilir olduğuna dair psikolog görüşü, SSÇ'nin kabulü nedeniyle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

SSÇ ve katılan mağdurun amca çocukları olduğu, SSÇ'nin cinsel organını birden fazla kez katılan mağdurun ağzına ve anüsüne soktuğu iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açıldığı, SSÇ'nin atılı suçlamayı reddettiği, intikalin katılan mağdurun annesinin müracaatı ile gerçekleştiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde katılan mağdurun ve kardeşi tanık ...’ın fiili livataya ilişkin çelişkili beyanları, adlî raporda fiili livataya ilişkin bulgu tespit edilmemesi, delil olmaması nedeniyle SSÇ'nin atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas,

2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağı, şikâyetçi Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükümü temyize hakkı olmadığı anlaşıldığından, vaki temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

İntikal şekli ve zamanı, katılan mağdurun kardeşi tanık ...'ın beyanları ile desteklenen oral ilişkiye dair anlatımları, SSÇ'nin olay tarihlerinde katılan mağdur ile banyoya girdikleri ve burada suyla şakalaştıklarına dair kabulü ve tüm dosya kapsamına göre; SSÇ'nin sübut bulan eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarih ve 2016/4 Esas, 2016/214 Karar sayılı kararırına yönelik şikâyetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenleAksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarih ve 2016/4 Esas, 2016/214 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdur vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,