KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/19377 E., 2025/2223 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mart 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2017/1172 E., 2017/1382 K.
- Suçlar
- Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararları
- Tebliğname görüşü
- Temyiz ret
Karar Metni
546 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında cinsel taciz, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılamada, eylemin nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarını oluşturduğundan bahisle verilen görevsizlik kararı sonucunda, Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Özetle atılı suçları işlediği sabit olan sanığın hapis cezası ile cezalandırılması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı olmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
B. Tehdit ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Kararlar Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.
C. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Karar Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
İddianame yerine geçen görevsizlik kararı üzerine nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm dikkate alındığında Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
IV. KARAR
A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi ile Tehdit ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Kararlar Yönünden Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz istemi ile tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan kararlara yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Karar Yönünden
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/19377, K. 2025/2223, 18 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama