Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/19411 K.2022/1812

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

İlk derece mahkemesince çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle ilgili istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince olayda istismar eyleminin nitelikli halinin oluşmadığı gerekçesiyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/2. maddesinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığına dair yapılacak değerlendirmenin suçun işleniş şekline ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanunun 280/1-g. maddesi uyarınca duruşmalı yapılarak söz konusu maddenin tatbikinin gerekip gerekmediği hususunda karar verilmesinin zorunlu olduğu

gözetilmeden dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde sanığın eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğundan bahisle hükümdeki mahkumiyete dair bölümün çıkarılarak yerine çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması suretiyle vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddedilmesi,

Kabule göre de;

Kolluk personelince sanık yakalandığında düzenlenen tutanağın 5271 sayılı CMK’nın 148/3. maddesi kapsamında yasak delil niteliği taşımasından dolayı söz konusu tutanağın hükme esas alınamayacağı gözetilmeden mahkumiyete dayanak sübut delilleri arasında sayılması,