Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/19852 K.2024/9420

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında cinsel saldırı, cinsel taciz, şantaj ve tehdit suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel saldırı ve şantaj suçlarından beraatine, cinsel taciz ve tehdit suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İsteği

Kararın eksik inceleme ile verildiğine, usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçların unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Kararı temyiz etme iradesi içeren süre tutum dilekçesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup, sanık hakkında tehdit suçundan doğrudan verilen adli para cezasının miktarı itibarıyla kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından vâki temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanık Hakkında Cinsel Taciz ve Şantaj Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 1. Sanığın yargılama konusu cinsel taciz suçu için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105/1-son cümle ve 105/2-d maddeleri ile şantaj suçu için aynı Kanun’un 107/1 maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Zamanaşımı süresini kesen son işlemin cinsel taciz suçundan kurulan hüküm yönünden 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi gereği 02.03.2016 tarihli mahkumiyet kararı, şantaj suçu açısından ise aynı Kanun'un 67/2-a maddesi gereği 26.01.2016 tarihli sorgu işlemi olduğu ve anılan tarihlerden temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR