Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/19886 K.2023/6331

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle duruşmasız yapılan incelemede gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2014 tarihli ve 2010/234 Esas, 2014/204 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan mağdurlar ..., ..., ... ve ...'ye karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, katılan mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) ve (f) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 06.07.2017 tarihli ve 14-2014/361953 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstekleri Özetle; sanığa isnat edilen suçlamaların soyut ve çelişkili mağdur ifadelerine dayandığı, maddi ve şüpheden uzak kanaat uyandıracak delil olmadığını, bu kadar öğretmen, hizmetli ve yirmi sekiz öğrencinin bulunduğu ve sadece toplam alanı 280 m2 olan bir ortamda isnat edilen eylemlerin sanık tarafından yapılmasının mümkün olmadığını, mağdur ...’nın ifadesinin de açık şekilde bunu gösterdiğini, iddiaların ana sınıfı öğretmeni Yelda’nın geldikten sonra ortaya çıktığını beyanla kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; ''Sanık ...'ın öğretmen olması sıfatıyla eğitici-öğretici yükümlülüğünden faydalanmak suretiyle mağdurelere yönelik eylemlerini bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiği, sanığın, mağdurelerin rızası hilafına bedensel temas kurarak, nitelikli cinsel ilişki aşama ve derecesine ulaşmayacak şekilde davranışlar sergileyerek, şehvet hissinin tatminini sağlayacak nitelikte değişik zamanlarda davranışlarda bulunduğu, mağdurenin vücut dokunulmazlığını ihlal ettiği, mağdurlere kısa zaman aralıkları içerisinde devam eden aynı nitelikteki eylemlerin sanık tarafından aynı suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirildiği,

ayrıca olayların devamı sürecinde de çocuk olan mağdur ... ...'un yine kamu görevinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle de cebir ve tehdit kullanmak suretiyle hürriyetinden yoksun kıldığı, sanığın eylemlerinde yukarıda belirtilen ceza maddelerindeki suçun unsurlarının tam anlamıyla gerçekleştiği-sabit olduğu vicdani kanısına varılmıştır." hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Olayların intikal şekli ve süresi, mağdurların başka delille doğrulanmayan soyut beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Anılan nedenle onama talep eden Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2014 tarihli ve 2010/234 Esas, 2014/204 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,