Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/20530 K.2025/1017

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi. Bölge Adliye Mahkemesince suça sürüklenen çocuğun yasal temsilcisinin istinaf başvurusunun reddine dair verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi olduğu, temyiz yeteneği bulunmadığı, söz konusu karara ilişkin isteminin aynı Kanun'un 264. maddesine göre itiraz kabul edilerek Bölge Adliye Mahkemesinin 20.04.2017 tarihli ek kararıyla itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemiyle sınırlı inceleme yapılmasına karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEBİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle suça sürüklenen çocuğun, işlediği iddia olunan suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığına dair rapor alınması gerektiğine ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılama ve toplanan deliller doğrultusunda verilen karar yönünden sair itirazların reddine, Ancak;

Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi,

delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 ve 5271 sayılı Kanun'un 230. maddelerine aykırı şekilde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/4. maddesi uygulanırken eylemin, ne suretle cebir veya tehditle işlendiğine ilişkin açıklamaya yer verilmeksizin Kanuna aykırı gerekçelerle 5237 sayılı Kanun'un 103/4. maddesinin uygulanması karşısında anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 289/1-g maddesine muhalefet edilmesi,

hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

IV. KARAR