KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/20715 E., 2025/396 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2017/1131 E., 2017/1460 K.
- Suçlar
- Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Ret, bozma
Karar Metni
610 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine dair kurulan hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi
Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.
B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Yetersiz gerekçe ile karar verildiğine, tanık beyanları ile katılan mağdure beyanlarının örtüştüğüne, suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Şantaj Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, anılan hükme yönelik temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
C. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
Olayın oluş şekli, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, tanıkların beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun olay günü katılan mağdureye yönelik istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmamakla birlikte, aynı yatakta yattığı katılan mağdureye yönelik fiziksel temas içeren eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilip,
suç tarihinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespiti ve bunun mümkün olmaması halinde ise durumun suça sürüklenen çocuk lehine değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçe ile beraat hükmü kurulması karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/20715, K. 2025/396, 15 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama