Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/21119 K.2025/4189

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, mağdure ve şikayetçi beyanlarının aşamalarda çelişkili olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut herhangi bir delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre, suç tarihinde sanığın, mağdureye sarılarak dudağından öpmesi şeklindeki fiziksel temas içeren eyleminin kısa süreli, ani, kesintili olması nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

2. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''05.01.2016'' yerine '' 05.01.2015'' olarak gösterilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR