Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/21378 K.2022/8978

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 210. maddesinin birinci fıkrasında “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez”, aynı Kanunun 217. maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” hükümlerine yer verilmiş olup bu kapsamda;

Mağdurenin eylemlerin oluş şekline yönelik anlatımları ile rehberlik öğretmeninin mağdure tarafından kendisine anlatıldığını söylediği eylemler arasındaki farklılıklar, çocuk izlem merkezinde alınan ifadesinde maruz kaldığını iddia ettiği iki eylem arasındaki zaman aralığına yönelik somut bir anlatımının olmamasına rağmen annesinin iki eylem arasında 5-6 ay bulunduğunu kendisine anlattığını öne sürmesi ve suç tarihlerine ilişkin çelişkiler nazara alındığında; olayın tek görgü tanığı konumunda bulunan mağdurenin ilk derece mahkemesince temin edilerek beyanlar arasındaki çelişkinin de giderilerek,

toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumu ile suç vasfının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,