Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/2147 K.2022/398

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu ve mağdurenin şikayetçi olup, vekilin de mahkemece kurulan hükmü temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı kararında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu Kanunun 237/2. maddesi gereğince mağdure ...'un katılan ve vekilinin ise katılan mağdure vekili olarak davaya kabulüne karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, sanıkla arasında dosyaya yansıyan herhangi bir husumet bulunmayan mağdurenin aşamalardaki samimi ifadeleri, mağdure hakkında aynı gün düzenlenen adli muayene raporları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken dosya içeriğine uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2022 tarihinde üyeler ... ile ...'ın karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanıkla müştekinin arkadaş olup 4-5 gün birlikte gezdikleri olayın olduğu günde beraberce denize gittikleri ve akabinde otele döndükleri ancak müştekinin arkadaşının beraber kaldıkları odayı kabul etmemesi nedeni ile sanığın evine gittikleri sanığın kız arkadaşının uyuması nedeniyle buradan ayrılıp ormana gittikleri ve battaniye üzerine yattıkları ve öpüşmeye başladıkları müşteki ve sanık anlatımları ile sabittir.

Tartışmalı olan husus cinsel ilişki olup olmadığı ve olduysa rızalı olup olmadığıdır. Müşteki sanığın kendisi ile zorla ilişkiye girdiğini beyan etmekte olup sanık ise müştekinin kendisi ile cinsel ilişkiye girmek istediğini ancak müştekinin adetli olması nedeni ile ilişkiye girmediğini bu yüzden iftira attığını beyan etmektedir.

Müştekinin vücut muayenesinde ilişkiye girildiğine dair maddi delil elde edilememiştir. Elbiselerinde de yırtılma gibi bir durum söz konusu değildir.

Somut olayda müştekinin soyut beyanından başka zorla cinsel ilişki yaşandığına dair bulgu mevcut değildir. Bu nedenle yerel mahkemece verilen beraat kararının onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun kararın bozulması yönündeki görüşüne iştirak etmiyoruz.