Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/2149 K.2022/990

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin kısmen reddine dair ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, müşteki sanık hakkında hakaret suçundan verilen kararla ilgili kanun yoluna başvurulmadığı gözetilerek dosya tetkik edildi.

5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu ve suçtan zarar gören müşteki sanık ...'in şikayetçi olup, vekilin de mahkemece kurulan hükümleri temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı kararında da belirtildiği üzere müştekinin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı anlaşıldığından, aynı Kanunun 237/2. maddesi gereğince Nursin’in katılan ve vekilinin de katılan sanık vekili olarak davaya kabulüne karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Katılan sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan sanık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA,

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali, cinsel saldırı, hakaret, tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan ...'in aşamalardaki samimi ifadeleri ile iddiaları doğrular nitelikte katılanın boğazından yaralanıp sanığın da alkollü olduğunu tespit eden adli muayene raporları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanık ...'in üzerine atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken dosya içeriğine uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,