Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/22208 K.2023/2231

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 18.01.2010 tarihli ve 2010/1200 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdure ...'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü

maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ayrı ayrı 4 kez cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı,

2. Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2013 tarihli ve 2010/52 Esas, 2013/28 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci, üçüncü ve altıncı fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 nci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca neticeten 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

3. Dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 16.03.2015 tarihli ve 14-2015/69972 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edildiği,

anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Mahkumiyet kararının usul, kanun ve maddi vakıaya aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuğun isnat edilen suçu işlediğine dair dosya içerisinde cezalandırılmasına yeterli delil ve emare bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yapılan yargılama sonucunda Mahkemece dava konusu olayın; "Suça sürüklenen çocuk ...'nin, suç tarihinde on beş-on sekiz yaş grubu arasında olduğu, kız kardeşi olan 2004 doğumlu mağdure ...'u birlikte ikamet ettikleri evde vücuduna organ sokmak sureti ile değişik tarihlerde birden fazla cinsel ilişkide bulunduğu" şeklinde gerçekleştiği kabul edilmiş,

Yine Mahkemenin bu kabul ve kurulan hükme dair; "Mağdure anlatımı, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair doktor raporu, tanık anlatımları, nüfus kayıtları, tanık olan anne ve kardeş ...'in ve keza mağdure ...'un iftira atması için bir nedenin bulunmaması dikkate alınarak ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği kanaatine varıldığı" şeklindeki gerekçesine binaen anılan suçtan yukarıda "I.HUKUKÎ SÜREÇ" başlığı altındaki "2 numaralı kısımda" yazılı olduğu şekilde cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yaklaşık 3 ay öncesinden başlayarak en sonuncusu 19.08.2009 tarihinde gerçekleşmek üzere bir kaç kez abisi olan on yedi yaşı içerisindeki suça sürüklenen çocuğun, o sırada kendisi de 6 yaşı içerisindeyken anal bölgesine organ sokarak cinsel istismar eylemlerinde bulunduğunu kollukça alınan beyanında belirtmesine karşın kovuşturma evresinde bu eylemlere değinmeyip çelişkiye düşünce sorulması üzerine organ sokma şeklindeki fiillerden bahseden mağdure hakkında son olaydan 1 gün sonra aldırılan 20.08.2009 tarihli adli tıp uzmanınca tanzim edilmiş raporunda anal bölgenin doğal ve normal görünümde olup herhangi bir livata bulgusu saptanmadığının

belirtilmesi hususlarına göre mağdurenin aşamalarda birbiri ile çelişen ve dosya içindeki mevcut raporlarla da doğrulanmayan soyut beyanları, savunma, soruşturma evresi ifadelerinde dava konusu istismar eylemlerinin oluş ve ortaya çıkış sürecine dair bir takım açıklamalarda bulunan anne ... ile tanıklar ..., ..., ... ve ...'nın kovuşturma evresinde olayın intikaline kadar bu konuda herhangi bir bilgi ya da görgüye sahip olmadıklarına dair aşamalardaki çelişkili beyanları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş, anılan nedenle onama talep eden Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2013 tarihli ve 2010/52 Esas, 2013/28 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,