Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/2289 K.2023/265

Mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinici fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden Bakanlık vekilinin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2014 tarihli ve 2013/393 Esas, 2014/398 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.07.2017 tarihli ve 14 - 2014/320782 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği iddianamede anlatılan olayları sevk maddelerinin, hükümlerin sevk maddelerini karşılamamasına, sanıklar hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmesi istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

...

Esirgeme Kurumunda kalan ve suç tarihlerinde on beş yaşından küçük olan mağdurenin, arkadaşı tanık ... ile kurumdan izinsiz çıkış yaptıkları, arkadaşları olan sanıkların evlerinde kaldıkları, mağdurenin hazırlık beyanında sanık ...'ın cinsel organını, sanık ...'in ise vücudunun muhtelif yerlerini ellemek suretiyle istismarda bulunduklarını iddia ettiği, mahkeme beyanında ise sanık ...'in sadece öptüğü, sanık ...'ın ise hiçbir cinsel eylemi olmadığı şeklinde anlatımda bulunduğu,

sanıklar atılı suçlamaları kabul etmemekle mağdurenin suç tarihinde evlerine izinsiz girerek başka bir dosyada yargılanan suça sürüklenen ... ... ile yakınlaştığını beyan ettikleri, mahkemece mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, sanıkların inkara dayalı savunmaları ve tanık anlatımlarının mağdureyi doğrulamaması nedeniyle sanıklar hakkında atılı suçtan beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde

1. Mağdurenin 17.12.2013 tarihli duruşmada sanıkların şikayetçi olmadığını beyan ettiği, koruma talebinde bulunmayan ve yaş küçüklüğü nedeniyle atanan mağdure vekili hakkında usulünce verilmiş katılma kararı da bulunmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun'un 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar hakkındaki isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

2. Katılan vekilinin temyiz isteği yönünden temyiz ret sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Bakanlık Vekilinin Temyiz Talebinin incelenmesinde

Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, tanıkların mağdurenin anlatımlarını doğrulamadığı, tanıkların inkara dayalı savunmaları gözetilerek mahkemece kurulan beraat hükümlerinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2014 tarihli ve 2013/393 Esas, 2014/398 Karar sayılı kararına yönelik yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2014 tarihli ve 2013/393 Esas, 2014/398 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,