Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/22906 K.2025/4458

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, sanık hakkında tayin edilen cezada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanmasının hukuk ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi

Özetle, iddia edilen olayın iftira ve kurgudan ibaret olduğuna, mağdure ve tanık Kadriye'nin birbirleriyle çelişen beyanları dışında atılı suçun işlendiğine dair somut delil bulunmadığına, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesince beyanının alındığı tarihte on beş yaşından büyük olan mağdurenin sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Müdafii ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda atılı eylemin gerçekleşmediğine ilişkin beyanları, rehber öğretmeni olan tanıklar .. ve .. aşamalardaki anlatımları ile düzenledikleri tutanağın sübuta ilişkin yeterli delil mahiyetinde bulunmaması, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi yerine kabulü ile kararın kaldırılarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, mağdure vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafii ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,