KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/22950 E., 2025/4222 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mayıs 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2017/3220 E., 2018/260 K.
- Suç
- Çocuğun cinsel istismarı
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde mağdurenin patronu olan sanığın, mağdurenin rızası bulunmaksızın değişik zamanlarda yanağından öptüğü, mağdurenin elbisesini çekip göğsüne bakmaya çalıştığı şeklindeki kabul ile atılı suçtan, mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle, sübuta, delillerin yanılgılı değerlendirildiğine, savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.
B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Tüm dosya kapsamına göre sanığın, mağdurenin rızası bulunmaksızın değişik zamanlarda yanağından öpmesi, mağdurenin elbisesinin çekip göğsüne bakmaya çalışması şeklindeki eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/22950, K. 2025/4222, 15 Mayıs 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama