Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/23019 K.2025/41

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle delillerin hatalı değerlendirildiğine, beraat hükmünün hukuka aykırı olduğuna, suçun sübut bulduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.01.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Çoğunlukla aramızdaki ihtilaf olayın tek tanığı olan mağdurenin beyanlarının mahkemede dinlenip değerlendirilerek tartışılması gerekip gerekmediğine yöneliktir. Mağdure görevsiz mahkemede dinlenmiştir. 5271 Sayılı Kanun'un 7. maddesinde ''Yenilenmesi mümkün olmayanlar dışında görevli olmayan hakim veya mahkemece yapılan işlemler hükümsüzdür.'' hükmüne yer verilmiş olup bu kapsamda mağdurenin mahkemece duruşmaya çağrılıp beyanlarına başvurulmaması 5271 Sayılı Kanun'un 7. maddesine aykırılık oluşturmaktadır.

5271 sayılı Kanun'un 210/1 maddesinde “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez”, 217/1 maddesinde Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir.

Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanun'un 236/2 maddesinde ''İşlenen suçun etkisiyle psikolojisi bozulmuş çocuk veya mağdur, bu suça ilişkin soruşturma veya kovuşturmada tanık olarak bir defa dinlenebilir. Maddi gerçeğin ortaya çıkarılması açısından zorunluluk arz eden haller saklıdır.'' hükümlerine yer verilmiştir.

Anılan hükümler çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; mağdure, soruşturma aşamasında ve görevsiz Mahkemede alınan beyanlarında dosyaya delil olarak ibraz edilen mesaj kayıtları ile çelişki oluşturacak şekilde ''ilişkiye girmeden sevişiyorduk'' şeklinde anlatımlarda bulunmuş ve bu beyanlar hükme esas alınmıştır. Yani mağdurenin beyanları olayın tek delili niteliğindedir.

Mağdurenin soruşturma aşamasında yurt dışı adresini bildirmesine ve katılan annesinin kızının Kıbrıs'ta ikamet ettiğini duruşmada belirtmesine göre; suçun niteliği itibariyle olayın tek şahidi durumundaki mağdurenin, adil bir yargılama için görevli mahkemece dinlenmesinin mümkün olduğunun anlaşılması karşısında; iddiaya konu eylemlerle ilgili detaylı şekilde yeniden dinlenmesi, anlatımlarının da duruşmada okunup değerlendirilmesi, dosyada mevcut maddi deliller ile beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesinden sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.