KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/23319 E., 2025/88 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/751 E., 2020/1454 K.
- Suç
- Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
464 kelime·2 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, kararın bozulması talebine ilişkindir.
B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle savunma için makul süre verilmeden hüküm kurulmasının savunma hakkını kısıtladığına, tarafların sadece bir kez cinsel ilişkiye girmelerine rağmen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, suça sürüklenen çocuğun mağdurenin yaşını on altı olarak bildiğine, bu konuda hata hükümlerinin uygulanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, kararın bozulması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Kayden 13.05.1998 doğumlu olup, suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurenin velayet hakkına sahip anne ve babası olan kanuni temsilcilerinin 12.11.2013 tarihli duruşma beyanlarında suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadıklarını beyan ettikleri, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatlarının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı anlaşılmakla, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafii ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden
Yargılama sırasında suça sürüklenen çocuğun, olay öncesinde mağdurenin on altı yaşında olduğunu söylediği yönündeki savunması, mağdure beyanları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesince olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesine muhalefet edilmesi karşısında, söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdure vekilinin temyiz istemin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafii ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/23319, K. 2025/88, 7 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama