Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/2392 K.2021/10353

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararların aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan hükümlere yönelik temyiz istemi CMK'nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz kabul edilip mercii tarafından karar verilmesi mümkün görülerek, sanık müdafisinin anılan kararlara yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin sanık hakkında cinsel saldırı suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek gereği görüşüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, savunma, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın Ekim ayında bir gün sokakta gördüğü reşit mağdureye taciz içerikli sözler söylemesinin ardından takip ederek kalçasını sıkması şeklinde ani ve kesintili gerçekleşen eylem ile cinsel taciz suçuna konu fiilin cinsel saldırı suçunun unsuru olduğu ve Aralık ayında iki farklı günde tekrarlanan cinsel sözlerle rahatsız etme eylemlerinin ise zincirleme şekilde cinsel taciz suçunu oluşturduğu ve bu suçların aralarında teselsül etmeyeceği gözetilerek ayrı ayrı hükümler kurulması gerekirken söz konusu eylemler zincirleme şekilde cinsel saldırı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,