Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/23922 K.2022/4299

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun, değişik zamanlarda mağdureye birden fazla cinsel saldırıda bulunması nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK’nın 102/2-3. maddeleri ile belirlenen ceza miktarı üzerinden zincirleme suça ilişkin aynı Kanun'un 43/1. maddesi ile artırım yapıldıktan sonra bulunacak miktarın mağdurun ruh sağlığının bozulmasından dolayı TCK’nın 102/5. maddesi ile tespit edilen ceza miktarlarına eklenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini, kazanılmış hakkın korunması suretiyle netice olarak doğru uygulandığı anlaşılmakla bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkemece gerçekleştirilen yargılama neticesinde adli emanetin 2013/9418 sırasında kayıtlı mühürlü bez torba içinde olduğu bildirilen Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 22.02.2013 tarihli 553 sayılı raporunda belirtmiş oldukları eküvyon ve mağdura ait kan örneğinin, Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 14.01.2020 tarih, 2016/1835 Esas 2020/370 Karar sayılı ilamında karar kesinleştiğinde imhasına karar verilmesi ve bahse konu bozma ilamına uyulmasına rağmen dosyada delil olarak muhafaza edilmesine hükmedilmesi,