Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/24048 K.2024/8933

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Yaşı küçük mağdurenin kanuni temsilcisi ile sanık müdafiinin temyiz isteklerinin atılı suçtan verilen beraat hükmüne yönelik olmayıp yaşı küçük mağdure üzerindeki velayetlerinin kaldırılmasına yönelik ihbara ilişkin olduğu ve anılan kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223. maddesinde sayılı hüküm türlerinden olmadığı anlaşılmakla sanık müdafii ve mağdurenin kanuni temsilcisinin talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına, incelemenin o yer Cumhuriyet savcısı ve mağdure vekilinin temyiz isteğiyle sınırlı yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Talebi

Özetle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdure Zorunlu Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Kovuşturma evresinde dört yaşında olan mağdurenin velayet hakkına sahip annesinin sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, mağdureye atanan temsil kayyımının da gerekçeli kararın kendisine tebliğine rağmen temyiz isteğinde bulunmadığı bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237/1. maddesi uyarınca mağdurenin kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden

Yapılan yargılamaya Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A. Mağdure Zorunlu Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,