Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/24203 K.2025/3875

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde eylem reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilip şikayet yokluğu nedeniyle bu suçtan kamu davasının düşmesine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, suça sürüklenen çocuk lehine alt sınırdan ceza verilerek takdiri indirim uygulanmasının kanuni olmadığına ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, suça sürüklenen çocuğun mağdurenin yaşı konusunda tartışmasız olarak hataya düştüğü kabul edilmesine rağmen Bölge Adliye Mahkemesinin yerel mahkeme kararını kaldırıp mahkumiyete karar vermesinin kanuni olmadığına, hem mağdurenin beyanında hem de dinlenen tanık beyanlarında çevresinde kendisini on altı yaşında olarak tanıttığı hatta kutladığı doğum günü yaşının on altı olduğu izlenimi uyandırdığına, suça sürüklenen çocuğun mağdurenin yaşını on altı olarak bildiği yönündeki savunmasının samimi olduğuna, bu hususların yerel mahkeme yargılaması sırasında deliller ve diğer unsurlar ile ortaya konduğuna,

Bölge Adliye Mahkemesinin hata konusundaki gerekçesinin dosya ile uyumlu olmadığına, ayrıca suça sürüklenen çocuğun savunmasında geçtiği gibi cinsel birleşmenin tam olarak gerçekleşmediğine, suça sürüklenen çocuğun yaşı ve fiziki şartlar itibari ile bunu tam olarak anlayamadığına ve bu hususun suça sürüklenen çocuk lehine düşünülmesi gerektiğine, bu nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun savunması, savunmayı doğrulayan mağdure ile tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından suça sürüklenen çocuğun mağdurenin yaşını on altı olarak bildiği, mağdurenin ortak arkadaşlarının bulunduğu ortamda da on altı yaşında olduğunu söylediğine ilişkin tanık beyanları nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun mağdurenin gerçek yaşı konusunda yanıldığı, bu suretle ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenlere ait koşulların gerçekleştiği hususunda kaçınılmaz bir hataya düşürdüğü anlaşıldığından, olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden istinaf başvurusunun esastan reddi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,