KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/24274 E., 2025/173 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/908 E., 2021/443 K.
- Suç
- Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
560 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından eylemin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu kapsamında kalma ihtimaline istinaden delilleri değerlendirmekle görevli mahkemenin üst dereceli ağır ceza mahkemesi olduğu gerekçesiyle verilen görevsizlik kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine,
Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi
Mağdurun aşamalardaki samimi ve değişmeyen anlatımı, olayın rehberlik öğretmenine anlatılarak ortaya çıkma şekli, mağdurun olayın gerçekleştiği yeri tarif etmesi, suça sürüklenen çocuğun soruşturma evresindeki ifadesinde mağdurun evine hiç gelmediğini savunmasına karşın kovuşturma evresinde mağdurun evine bir kere bilgisayar oynamaya geldiğini savunması nedeniyle ifadelerin çelişkili olması, suça sürüklenen çocuğun raporu, mağdurun beyanlarına itibar edilebileceğine dair sosyal hizmet uzmanı görüşü, tanıklar O.Ç ve E.A’nın beyanları, iftirayı gerektirecek bir husumetin dosyaya yansımamış olması karşısında, suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Kayden 31.05.2006 doğumlu olup duruşmada ifadesinin alındığı sırada on beş yaşından küçük olan mağdurun velayet hakkına sahip annesi şikayetçi...'nin İlk Derece Mahkemesince yapılan 01.10.2019 tarihli duruşmada; sanıktan şikayetçi olduğunu, ancak davaya katılma talebinin bulunmadığı beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 217/1. maddesinde “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanunun 210/1. maddesinde ise "olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir.
Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez" hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesince olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurun duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip,
bunun mümkün olmaması halinde ise İlk Derece Mahkemesinde ve çocuk izlem merkezinde kaydedilen görüntüleri duruşmada hazır bulunanlarca izlenip suça sürüklenen çocuk ile müdafiine diyecekleri sorulduktan sonra toplanacak delillere göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
A. Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdur vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/24274, K. 2025/173, 8 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama