Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/25133 K.2025/3157

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Elbistan Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun mağdur ... ile birden çok kez, mağdurlar ... ve ... ile de bir kez anal ilişki yaşadığının kabulü ile atılı suçtan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, suç tarihi hususundaki çelişkili anlatımlar karşısında suça sürüklenen çocuk lehine değerlendirme yapılması ile 2008 ve 2009 yılları arasında işlendiği iddia olunan eylemler sırasında suça sürüklenen çocuğun on iki yaşını ikmal etmemesinden ötürü cezai sorumluluğunun bulunmadığına, aksinin kabulünde ise cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda geriye dönük alınan rapora itibar edilemeyeceğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdur ...'a Yönelik Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

B. Mağdurlar ... ve Tayyip'e Yönelik Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/2. maddesine göre, on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun cezai sorumluluğunun olabilmesi için işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunması gerektiği, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre algılama ve yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığını takdir yetkisinin mahkemeye ait olduğu,

bu kapsamda aynı Kanun'un Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2. maddesine göre olay tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında söz konusu Kanun'un 35. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Mağdur ...'a Yönelik Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Mağdurlar ... ve Tayyip'e Yönelik Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Başkaca yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Elbistan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,