KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/26220 E., 2025/2903 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2017/3430 E., 2018/1935 K.
- Suçlar
- Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Temyiz ret, onama
Karar Metni
511 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklnen çocuğun atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, dosyada mevccut adli tıp raporu uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1. maddesi uyarınca karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.
B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, eksik inceleme ile karar verildiğine, suça sürüklenen çocuk hakkında üst sınırdan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik ceza tayininin hatalı olduğuna ilişkindir.
C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, cinsel eylemin ağırlığı, mağdur üzerindeki olumsuz etkileri, suçun işlenişindeki kolaylık, suçtan kurtulmaya yönelik savunma ve pişmanlık gösterilmemesi gibi hususlar dikkate alınarak üst hadden cezalandırılma gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden Katılan mağdur hakkında alınan doktor raporunda nitelikli cinsel istismara dair bulgu tespit edilmemiş olması karşısında, suça sürüklenen çocuğun mağdura yönelik cinsel istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu anlaşıldığından söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/26220, K. 2025/2903, 14 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama