Sanık ...'in atılı suçlardan, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın da kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatlerine, sanıklar ..., ..., ..., ... ile ...'ın mağdureler ... ve ...'ye, ... ve ...'in mağdure ...'ya, ...'nin mağdure ...'ye yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı, ... ve ...'in mağdure ...'ye, ...'nin de mağdure ...'ya karşı çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetlerine dair Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.05.2018 gün ve 2011/214 Esas,
2018/142 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun sanıklardan ...'ın mağdure ...'ya yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ile ...'nin mağdure ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı, sanıklar ... ve ...'ın her iki mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen hükümler açısından kabulü ile hükümlerin kaldırılarak sanıklar ... ile Yüksel'in mağdure ...'ya karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı, ... ve ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetlerine, diğer hükümler yönünden ise istinaf başvurusunun esastan reddine
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden alıkoyma suçlarından dava açılan sanıklar ... ve ...'ın ilk derece mahkemesinde yargılama devam ederken vefat ettikleri anlaşıldığından sanıklar hakkında atılı suçlardan zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile sanıklar ... ve ... haklarında mağdure ...'ye karşı çocuğun cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan gerçekleştirilen yargılama sonucunda atılı suçtan beraatlerine dair ilk derece mahkemesince verilen kararlarla ilgili yapılan başvuru üzerine istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince anılan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümler temyiz edilmiş ise de,
müsnet suçu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 109/1. maddesinde yer alan hapis cezasının ağırlaştırıcı haller nazara alınmaksızın üst sınırının on yıldan az olması ve 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g. maddesine göre üst sınırı on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarla ilgili ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümlerin kesin olup, temyiz edilememesi ile sanıklar ... ve ... haklarında mağdure ...'ye karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan tayin edilen cezaların miktar ve türü gözetildiğinde,
5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, anılan hükümlere yönelik vaki temyiz istemlerinin CMK’nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... her iki mağdureye yönelik, ... ve ...'in mağdure ...'ya, ...'nin mağdure ...'ye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile sanıklar ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen kararlara karşı temyiz istemlerinin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı, sanıklar müdafileri ile katılan mağdureler vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı, sanıklar müdafileri ile katılan mağdureler vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
...'nin mağdure ...'ya karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen hükmün incelenmesine gelince;
Suç tarihi itibarıyla on dört yaş içerisinde bulunan mağdurenin aşamalarda değişen çelişkili anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun farklı nedenle kabulüyle yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisi ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 19.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.