Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/26375 K.2025/3639

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Şikayetçi Bakanlık vekilinin İlk Derece Mahkemesince 27.04.2017 tarihinde yapılan tebligat sonucunda 11.07.2017 tarihinde saat 11.32'de katılma talepli dilekçesini sunduğu, İlk Derece Mahkemesi ilk celsesi ve karar duruşmasının ise aynı gün saat 10.20'de yapıldığı, katılma dilekçesinin duruşma saatinden sonra kanun yolunda verildiği belirlenmekle,

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas,

2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen katılma kararının da hukuki değerden yoksun olduğunun anlaşılması karşısında, şikayetçi Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığından vaki temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,