KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/26506 E., 2025/5571 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Haziran 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2018/1119 E., 2018/1317 K.
- Suç
- Çocuğun cinsel istismarı
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
372 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, sanığın üzerine atılı suçun konusunun önem ve değeri, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde failin kusurunun ağırlığı, suçtan dolayı meydana gele zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek en üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi ile sanığın yaşı ve sosyal durumu gözetilmeden kurulan mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen iddianamede sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1, 103/1-a ve esas hakkındaki mütalaada aynı Kanun'un 103/1-1.cümle, 103/1-a maddeleri gereğince cezalandırılması talep edildiği halde, İlk Derece Mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı olacak şekilde sanığa hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103/1-3. cümlesinin uygulanmasına dair usulüne uygun ek savunma hakkı verilmeden, aynı Kanun'un 103/1-1. cümlesi tatbik edilip mağdurenin on iki yaşından küçük olması nedeniyle 103/1-3. cümlesinde belirlenen asgari ceza miktarı üzerinden uygulama yapılması neticesinde savunma hakkının kısıtlanması karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/26506, K. 2025/5571, 19 Haziran 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama