Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/28279 K.2025/3689

Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bursa

16. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın müsnet suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle sanığın atılı suçu işlemediğine, sanığın soruşturma beyanı ile ses kayıtlarının hükme esas alınmamasına, beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas,

2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sırasında Bakanlığın davadan haber edilmeyip, gerekçeli karar tebliğinin ardından sunulan istinaf dilekçesine istinaden Bölge Adliye Mahkemesince Bakanlığın davaya katılmasına karar verilerek hükmün aleyhe bozulduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında,

İlk Derece Mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1-1. maddesine göre kurulan 26.09.2017 tarihli hükme karşı aleyhe istinaf talebi bulunmadığı halde Bölge Adliye Mahkemesince aynı Kanun'un 102/1-1.cümle, 102/3-b maddesi uyarınca kurulan 12.12.2018 tarihli yeni hükümde sanığın 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi hükmüne aykırı olarak yer alan sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı gözetilmeksizin uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi