Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/28282 K.2025/4052

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul

21. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 196/2. maddesinde yer alan “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” düzenlemesi nazara alındığında,

sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçu için 5237 sayılı Kanun'un 103/1. maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırının 5 yıldan fazla olması nedeniyle sorgusunun davaya bakan mahkemece bizzat veya SEGBİS yoluyla yapılması gerekirken 5271 sayılı Kanun'un 196/2. maddesine aykırı olarak yakalama emrine istinaden alınan savunması esas alınıp karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi