Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2021/28284 E. , 2025/5652 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3603 E., 2019/955 K. SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gere
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2021/28284 E. , 2025/5652 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3603 E., 2019/955 K. SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, sanığın suçu işlediğine dair soyut veya somut delil bulunmadığına, sanığın aşamalarda istikrarlı beyanlarda bulunduğuna, tanık, müşteki ve mağdure anlatımlarının tutarsız ve çelişkili olduğuna, maddi gerçeğe ulaşılmadan ceza verildiğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, suç vasfında hataya düşüldüğüne, suçun sarkıntılık aşamasını aşıp çocuğun cinsel istismarı olduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da ayrıca cezalandırılması gerektiğine, kararın usul ve esas yönünden hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanık hakkında mağdureye yönelik eylemine dair temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/1. maddesinde yedi bent halinde sayılan hususlar ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde yer alan "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki kanuni düzenleme nazara alınıp, Mahkemece denetime elverişli olacak şekilde gerekçe gösterilmek suretiyle temel cezanın belirlenmesi gerekirken, sanığın şahsi ve sosyal durumunun temel cezanın belirlenmesinde esas alınıp, kanun maddesinin tekrar edilmesi suretiyle yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek mahkumiyet kararı verilmesi karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.06.2025 tarihinde karar verildi.