Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/28292 K.2025/4266

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, suçun unsurlarının oluşmadığına ve atılı suçun işlenmediğine, sanık beyanlarının aşamalarda istikrarlı olduğuna, katılan mağdura bir baba şefkati ile yaklaştığına, olaya ilişkin kamera kaydının bunu doğruladığına, kabul anlamına gelmemekle eylemin cinsel taciz veya sarkıntılık suretiyle gerçekleştiğine, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına, kararın usul ve kanuna aykırı olup bozulması talebine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir. B.

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanığın kamu görevlisi olması nedeniyle nitelikli halden ve üst hadden cezalandırılmasına, kararın usul ve kanuna aykırı olup bozulması talebine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Olayın oluş şekli, katılan mağdur beyanı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın katılan mağdura yönelik cinsel duygularını tatmin amacıyla gerçekleştirdiği eylemlerinin; ani, kısa süreli ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-2. cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu halde suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1. cümlesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka

aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan mağdur vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi