Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/28477 K.2026/201

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy

15. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanığın suçu işlediğinin dosyadaki delillerle sabit olduğuna, dolayısıyla beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanığın mağdureye yönelik cinsel eylemlerde bulunduğunu ikrar ettiğine, mağdurenin zihinsel engelli olup olaylara mukavemet yeteneğinin olmadığının Adli Tıp Kurumu raporuyla sabit olduğuna, sanığın eylemini beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak olan mağdureye karşı işlediğine ve beraat kararının hatalı olduğuna ilişkindir. C.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, ilk önce barodan atanmış olsa dahi sanık ile aralarında sonradan özel vekalet ilişkisi kurulduğundan kanuni vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan mağdure vekilinin temyiz sebebi içermeyen temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. B.

Katılan Bakanlık Vekili ile Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden İlk Derece Mahkemesince kararın gerekçe bölümünde sanığın, hafif-orta derece zeka geriliği nedeniyle fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmeyen, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak olan ve bu durumunun da hekim olmayanlarca anlaşılamayabileceği tespit edilen mağdureye karşı eylemlerini rızayla gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30. maddesinde düzenlenen hata hükümleri değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken gerekçede çelişki oluşturularak suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat hükümleri kurulması karşısında, söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Katılan Bakanlık Vekili ile Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bakırköy