Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/28542 K.2025/8946

Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Taşova Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının değişen suç vasfına göre şikayet yokluğundan düşürülmesine, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Özetle evlenme ile reşit olan mağdurenin çocuk olarak kabul edilmesine, sanığın atılı suçlardan cezalandırılmasına, usul ve kanuna aykırı hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle evlenme ile reşit olan mağdurenin çocuk olarak kabul edilmesine, sanığın alt sınırdan uzaklaşılarak takdiri indirim nedenleri uygulanmaksızın cezalandırılmasına, usul ve kanuna aykırı hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Sanık Hakkında Sarkıntılık Suretiyle Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Olay tarihinde on sekiz yaşını tamamlamayan ancak evlilik ile ergin olan mağdurenin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 6/1-b ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 3/1-a maddeleri uyarınca ceza hukukuna göre çocuk olarak kabul edilmesi ve sanık tarafından kendisine karşı gerçekleştirilen sarılma ve öpme davranışlarının sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde verilen düşme kararı hukuka aykırı bulunmuştur. B.

Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan yargılanan, kovuşturma aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmayan ve 5271 sayılı Kanun'un 156. maddesi uyarınca da re'sen müdafi görevlendirilmeyen sanığa Anayasa'nın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak,

5271 sayılı Kanun'un 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanmasına sebebiyet verecek biçimde müdafi hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle aynı Kanun'un 105/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi, Kabule göre de.

Olay tarihinde on sekiz yaşını tamamlamayan ancak evlilik ile ergin olan mağdurenin, 5237 sayılı Kanun'un 6/1-b ve 5395 sayılı Kanun'un 3/1-a maddeleri uyarınca ceza hukukuna göre çocuk olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109/3-f maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin hükümlerinin 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi