Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/2984 K.2023/3499

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2014 tarihli ve 2014/186 Esas, 2014/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a. Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2017 tarihli ve 14-2015/360 sayılı Tebliğnamesiyle "...Dosya kapsamına uygun kabule göre gerçekleşen olayda sanığın, küçük mağdureye yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun işlenmesi sırasında ve bu eylemle sınırlı süreyle mağdurenin iradesiyle hareket edebilme imkanını ortadan kaldırmasının, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle, mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği ve sanığın mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin de bulunmaması karşısında,

mevcut haliyle eylemin sadece çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da mahkûmiyet kararı verilmesi..."gerekçesiyle dosya bozma istemiyle Dairemize gönderilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sübuta ilişkindir .

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın kızı olan mağdure ...'un kardeşi ...'la birlikte sanığın işletmiş olduğu deniz ve av malzemeleri satan dükkanının yanına zaman zaman giderek oyun oynadıkları, mağdurenin 2013 yılı Ekim ayı içerisinde kardeşi ...'ı traş ettirmek için sanığın iş yerinin yanındaki berber dükkanına götürdüğü, traş için sıra bekledikleri esnada sanığın mağdurenin kardeşi ...'ı kek vermek için dükkanına götürdüğü, mağdurenin de arkasından gittiği, sanığın mağdure ... ve kardeşi ...'a kek verdiği, daha sonra mağdureyi yanına çağırıp oturttuktan sonra dudağından öperek cinsel istismarda bulunduğu,

annesinin merak edeceğini ve eve gitmek istediğini söylemesi üzerine mağdureyi bıraktığı ve 5 TL para vererek " Sakın bunu kimseye söyleme " şeklinde tembihte bulunduğu, sanığın daha sonra 11.11.2013 günü okul çıkışında iş yerinin önünden geçmekte olan mağdurenin elinden tutarak iş yerine götürdüğü,

mağdurenin arkasından gelen kardeşi ...'ı kovalayarak yanından uzaklaştırdıktan sonra iş yerinin arka tarafına su içmek için giden mağdurenin yanına gelip pantolonunu çıkarttığı, bilgisayarın karşısına oturduktan sonra mağdureyi kucağına aldığı , bilgisayardan bir porno filmi açarak mağdureye izlettirdiği ve bacağını, memelerini ve cinsel organını okşayarak cinsel istismarda bulunduğu, tanık Sevim'in katılanı telefonla arayarak olayı bildirmesi üzerine katılanın iş yerine gelerek çocuklarını alıp eve götürdüğü,

Mersin Üniversitesi Sağlık araştırma ve uygulama merkezinin 13.08.2014 tarihli heyet raporu uyarınca bu olay nedeni ile mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu anlaşılmış; sanık hakkında zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, suça konu eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre; Tebliğnamedeki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.10.2014 tarihli ve 2014/186 Esas, 2014/347 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.