Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/3267 K.2023/3375

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2014 tarihli ve 2013/338 Esas, 2014/400 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci ve beşinci fıkraları ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanık ve katılanın sevgili olduklarını ve evlenmek istediklerini, katılanın annesinin evlenmelerini istememeleri nedeni ile sanık ile plan yapıp bu şekilde anneyi ikna etmeye çalıştıklarını ancak kapıya polis gelince katılanın sanığı yalnız bıraktığını, sanığın zeka düzeyi açısından böyle bir planlamayı yapmasının mümkün olmadığını, katılanın aleyhe verdiği ifadeler ile gerçeği saptırdığını, katılanın karakol ifadesinde bahsetmemesine rağmen duruşmada sanığın kendisine uyuşturucu içirdiğini söylediğini, katılanın annesinden ve toplum baskısından çekindiği için sanığı suçladığını belirterek kararın bozulmasına ilişkindir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Katılanın olay anında sanık tarafından içirilen uyuşturucunun etkisinde olduğunu, hatta bu ilacın etkisinde iken ifadesinin alındığını, sağlıklı ifade veremediğini, tehdit unsurunun Mahkemece hiçbir aşamada sanığa sorulmadığını, katılanın sanık ile evlenmek istediği ve dosyaya sunulan fotoğrafaların da bu durumu doğruladığı savunmasının doğru olmadığını, Mahkemenin cinsel saldırıdan beraat kararı verirken bu fotoğrafları delil olarak gösterdiğini, bu durumun hukuka aykırı olduğunu, sanığın katılanı annesine zarar vereceğini söyleyerek tehdit ettiğini, vücudunda yara bere olmaması halinin suçun gerçekleşmediğine delil olamayacağını,

katılanın bileklerinde lezyon olduğuna dair rapor olmasına rağmen bu durum tartışılmadan hüküm tesis edildiğini, katılanın sanıktan çekindiği için polise başvurmadığını, bu durumun da aleyhine değerlendirilemeyeceğini, katılanın sanık ile bir kez dahi rızası ile cinsel ilişkiye girmediğini, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasının yasal olmadığını belirterek kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemesince "... Ruh ve Sinir hastalıkları eğitim ve araştırma hastanesince düzenlenen ve mahkememizce de uygun ve yeterli bulunan 06.11.2014 tarihli raporda belirtildiği üzere suç tarihinde ve halen TCK nun 32. Maddesinin uygulanmasını gerektiren bir durumu bulunmayan 1983 doğumlu sanık ... *******'nın 30.05.2011 günü rızası ile ******** mahallesi ***** sokak 12/6 ... ... adresindeki evine gelen önceden tanıdığı kız arkadaşı 1991 doğumlu mağdure ... ********'in daha sonra evden gitmesine izin vermediği, kapıyı üzerine kilitlediği ve mağdurenin annesinin polisi araması üzerine gelen polislere kapıyı açtığı iddia, polis tarafından düzenlenen tutanak, sanığın ikrarı ile sabittir.

Mağdurenin anlatımları uyarınca sanık hakkında zorla birden fazla cinsel ilişkide bulunma suçunu işlediği iddiası ile dava açılmış ise de, sanığın mağdure ... ile bu olay öncesi 3 yıldır tanıştıkları, daha önce birden fazla cinsel ilişkiye girdikleri, o günde mağdurenin gündüz saatlerinde sanığın evine gittiği, yine cinsel ilişkide bulundukları ve sonrasında sanığın mağdurenin gitmesine engel olduğu sabit olup her ne kadar mağdure daha önceki ilişkilerinin rızası dışında olduğunu, sanığın tehtidleri nedeni ile kimseye bahsedemediğini ,

olay günüde kendisine su ile karışık uyuşmasını sağlayan birşey içirdiğini ve sonrasında cinsel ilişkiye girdiğini ileri sürmüş ise de, daha önce zorla olduğunu iddia ettiği söz konusu suçlamalar ile ilgili olarak aradan geçen süreye rağmen kabul edilebilir engel bir neden olmaksızın kolluk güçlerine şikayetçi olmaması , 3 yıllık arkadaşlıklarının olması ve keza dosyaya ibraz edilen sanık ile olan resimleri karşısında sanığın zorla tehtid ederek cinsel ilişkide bulunduğu iddiası bu nedenle mahkememizce yerinde bulunmayarak bu suçtan sanığın beraatine karar verilmiştir.

Buna karşılık sanığın rızası ile evine gelen mağdurenin bir süre sonra üzerine kapıyı kilitleyerek evden gitmesine engel olduğu , mağdurenin annesinin polisi araması sonucu eve polislerin gelmesi sonucu kapıyı açmak zorunda kalması , mağdurenin bu şekilde saat 13.00-19.00 arası kendi evinde isteği dışında kalmasını sağlayarak hürriyetinden yoksun kıldığı ikrarı, polis tarafından düzenlenen tutanak ile sabit olduğundan TCK nun 109/2 maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş, her ne kadar iddianamede sanığın söz konusu suçu silah tehtidi ile işlediği belirtilmiş ise de,

mağdurenin poliste sanığın kendisini silah tehtidi ile evde alıkoyduğuna ilişkin bir iddia ve anlatımın olmamasıda dikkate alınarak sanık aleyhine TCK nun 109/3-a maddesi bu nedenle uygulanmamasına" şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Mahkemenin kararında kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebi reddedilmiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Katılanın sanığın evine rızası ile gittiği, sanık ile rızası ile cinsel ilişkiye girdikten sonra, sanığın evin kapısını kilitleyerek katılanı alıkoyduğu kabul edilen olayda, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uygulanması gerekirken, aynı maddenin ikinci fıkrasının tatbiki suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR