Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/3328 K.2023/4553

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Yargılamalara katılarak sanıktan şikayetçi olan ve davaya katılmak istediğini beyan eden mağdurenin 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca katılan mağdure, vekili Av. ...'ın ise katılan mağdure vekili olarak davaya kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2014 tarihli ve 2014/252 Esas, 2014/217 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında; sanığın eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki olarak kabulüyle bu suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı; sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2017 tarihli Tebliğnamesiyle; "Mağdurun katılan sıfatı bulunmaması nedeniyle, vekilin CMUK 360 maddesi uyarınca hükmü temyiz etmeye hakkının bulunmadığı" gerekçesiyle temyiz talebinin reddi talebiyle dosya Daireye gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekili süre tutum dilekçesi vermiş; gerekçeli temyiz dilekçesi ibraz etmemiştir.

III. GEREKÇE

1. Oluşa uygun kabule göre sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 24.10.2014 (Sanık ... yönünden) ve 25.11.2014 tarihli (Sanık ... yönünden) savunma beyanlarının alındığı gün olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2014 tarihli ve 2014/252 Esas, 2014/217 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.