Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/3659 K.2023/6471

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2014 tarihli ve 2012/386 Esas, 2014/265 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında;

1. Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci madde uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci madde uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın, 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine,

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki istikrarlı savunmalarında olay gecesi alkollü olduğunu ve olayı hatırlamadığını beyan ettiği, Mahkemenin eksik araştırma yaptığı ve bunun sonucunda hükümler tesis ettiği, suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğine dair somut ve yeterli delil bulunmadığı bu sebeple hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin hukuka aykırı olduğu yönündedir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurenin beyanı, suça sürüklenen çocuğun savunması, mağdurenin doktor raporu ve tüm dosya kapsamından suça sürüklenen çocuk ve mağdurenin duygusal anlamda arkadaş oldukları, 14.09.2012 tarihinde suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin akşam saatlerinde buluşarak birlikte vakit geçirdikleri ve alkol aldıkları, daha sonrasında kimsenin olmadığı bir bağ evine gittikleri, suça sürüklenen çocuğun alkol almaya devam ettiği, bağ evi içerisinde karşılıklı rızaya dayalı olarak cinsel ilişkiye girdikleri, ayrıca mağdurenin,

ramazan bayramının birinci günü suça sürüklenen çocuğun evinde rızası ile cinsel ilişkiye girdiklerini de soruşturma ve mahkeme aşamasındaki beyanlarında bildirdiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun mağdureye karşı zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2014 tarihli ve 2012/386 Esas, 2014/265 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,