Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/3701 K.2023/5720

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.01.2015 tarihli ve 2013/516 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Dosyadaki olayları Mahkemenin gerekçesi ile açıklamanın mümkün olmadığına, mağdurenin yaşının küçük olup rızası olduğundan bahsedilemeyeceğine, güvenerek geldiği arkadaşının yanından hemen ayrılmasının mümkün olmadığına, ailesinin çok uzakta olduğuna, bu hususun gerekçe olarak gösterilemeyeceğine, cinsel istismar suçunun sübut bulduğuna, sanıkların beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanıklar Müdafiinin Temyiz İsteği

Kendilerini vekil ile temsil ettiren sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemesince "Olayın mağdurenin Adana iline sosyal paylaşım sitesinden tanıştığı ... ile görüşmek için geldiği, ...'ın evine gittiğini, ...'ın ailesinin evde uyudukları, sanık ... ile öpüştükleri, daha sonra sanık ...'ın annesi olan ...'in ve kız kardeşi ...'nun uyandıkları, birlikte kahvaltı yaptıkları, annesinin evden ayrılması üzerine ...'ın kendisi ile sevişmek istediği, kendisinin istemediği, zorla ...'ın, cinsel organını ağzına soktuğu ve boşaldığı daha sonra ... ile dışarı çıktıkları, yemek yedikleri, mağdurenin kız kardeşini telefonla aradığı, telefona polisin baktığını anlayınca hemen kapattığı daha sonra eve döndükleri, sanık ...'in eşi ... ...'in mağdureyi karakola götürdü şeklinde olduğu kabul edilmiştir.

Mağdurenin rıza ile Bursa ilinden Adana iline geldiği, sanığın evinde gündüz vakti kaldığı, sanığın kendisine bu eylemi zorla yaptığını belirtmiş ise de, bu eylemden sonra dışarıya çıkıp gezdikleri, bu arada kaçıp gitme imkanı varken bunu yapmadığı, hatta kız kardeşine telefon ettiği ancak yerini söylemediği, sanığın yanında rızaen kaldığı ve onunla hareket ettiği, sevişme eylemlerini de rızası ile gerçekleştirdiği kabul edilmiştir.

Mağdurenin ailesinin baskısı üzerine sonradan sevişme eyleminin rızası dışında olduğunu beyan ettiği kabul edilmiştir.

Mağdurenin kendi rızası ile sanığın yanında kaldığı ve onunla hareket ettiği mahkememizce kabul edildiğinden, reşit olmayan mağdureyi rızaen alıkoyma eyleminde TCK'nın 26/2. maddesinin 'kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez' hükmü karşısında, 16 yaşı içerisindeki mağdureyi rızasıyla alıkoyan sanıkların, aynı Kanunun 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranışından sözedilemeyeceği, rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği nazara alınarak,

sanıkların mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminden CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Mağdurenin sanık ... ile sevişip sanık ...'ın cinsel organını mağdurenin ağzına sokmak eyleminin yani cinsel istismarın rızaen yapıldığı mahkememizce kabul edilmiştir. Sanık ...'ın bu eylemi mağdurenin rızası ile gerçekleştiğinden TCK'nın 103 maddesinde düzenlenen cinsel istismar suçunu oluşturmamaktadır.

TCK'nın 104 maddesinde ise reşit olmayan ile rızaen cinsel ilişkiye girmek suç olarak belirtilmiştir. Olayımızda sanık ... ile mağdurenin sevişme eylemleri ve sanık ...'ın cinsel organını mağdurenin ağzına sokma eylemi cinsel ilişki olmadığından sanığın üzerine atılı eylem TCK'nın 104 maddesindeki suçu da oluşturmamaktadır. Bu sebeple sanık ... hakkında cinsel istismar, sanık ... hakkında da sanık ...'ın eylemine yardım eden olarak iştirak ettiği iddiası ile açılan davada suçun unsurları oluşmadığından beraatlerine karar vermek gerekmiştir.

Sanıkların savunması, müşteki beyanı, tanık ifadesi, adli tıp raporu ve tüm dosya kapsamından sanıkların üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel istismar suçlarından yasal unsurlar oluşmadığından CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatlarına dair mahkememizin aşağıdaki hükmü kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden

Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.01.2015 tarihli ve 2013/516 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararı ile kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebi reddedilmiştir.

B. Sanıklar Müdafiinin Temyiz Talebi Yönünden

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, 28.12.2013 günlü Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında kendilerini vekaletnameli müdafii ile temsil ettirip, beraatlerine karar verilen sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.01.2015 tarihli ve 2013/516 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına “Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 2014 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesince belirlenen 3.000 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak kendisini vekaletnameli müdafii ile temsil ettiren sanıklara ödenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,