Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/3711 K.2022/5176

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurenin aşamalarda çelişkili ifadelerde bulunup kovuşturma evresinde önceki beyanlarından rücu etmesi, sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında mağdureyle cinsel ilişkiye girmediğini, buluşup gezdiklerini beyan etmesi, 19.03.2012 tarihli raporda hymende eski çentikler olduğu yönünde görüş bildirilmesi,

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 25.06.2014 tarihli raporda ise mağdurenin muayeneyi kabul etmediği için hymende tanımlanan oluşumların doğal çentiklere ya da nedbe oluşum sürecini tamamlamış yırtıklara ait olup olmadığı konusunda tıbben yorum yapılamayacağının belirtilmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun değişik tarihlerde mağdureye yönelik cinsel eylemlerini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp,

mevcut haliyle suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,