Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/3867 K.2022/2213

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanununun 10/2. maddesi uyarınca tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanunun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi gerektiği, buna karşılık muhatabın beyan adresi ile memis adresinin aynı olması durumunda ise öncelikle şerhsiz tebligatın 21/1. maddesine göre tebliğe çıkarılıp, bila tebliğ iade edilmesi halinde aynı adrese 21/2. maddeye istinaden mernis şerhli tebliğ yapılması gerektiği nazara alındığında,

yokluğunda verilen gerekçeli hükmün katılan ...’ın aynı zamanda mernis adresi de olan beyan adresine doğrudan 21/2. maddesine göre tebliğinin usulsüz olduğu anlaşıldığından, katılan ...’a gerekçeli karar ile mahkemece görevlendirilen vekilin istifasına dair sunduğu dilekçenin usulünce tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.