Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/3987 K.2023/3172

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2014 tarihli ve 2013/441 Esas, 2014/457 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 30.12.2017 tarihli ve 14-2015/70627 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği

Olay günü sanığın internete bağlanma sorununu düzeltmek için evlerinde bulunduğu sırada mağdure Gizem'i bilgisayar sandalyesinde kucağına oturtması, kalkmak isteyen mağdureyi engelleyerek boynundan ve yanağından öpmesi, akabinde evden dışarı çıkmak isteyen mağdureyi koridorda yakalayıp bileklerinden tutarak arkasını duvara yasladıktan sonra ona "Çok hoşuma gidiyorsun" diyerek kucağına alması şeklindeki eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve buna göre cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği halde delil yetersizliğinden bahisle beraatine hükmolunmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Dosya içerisinde mevcut mağdure ve katılan beyanları, sanığın savunması, tanık beyanları ve mağdureyle ilgili adli tıp raporları karşısında sanığın suçunun sabit olduğuna ve sevk maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken atılı suçu işlediği sabit görülmediğinden bahisle beraatine hükmolunmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesi tarafından, aynı apartmanda mağdurenin üst kat komşusu olan sanığın olay günü internete bağlanma sorununu çözmek amacıyla mağdure ve ailesinin ikametinde buluduğu sırada bilgisayar koltuğunda otururken yana doğru kayarak mağdurenin yanına oturmasını istediği,

oturmak istemeyen mağdurenin kolundan tutarak çekip kucağına oturttuğu ve kalkmasını engelleyerek boynundan ve yanağından öptüğü, duruma karşı koyan mağdurenin sanığın kucağından kalkarak dış kapıya yöneldiği esnada arkasından gelen sanığın koridorda mağdureyi yakaladıktan sonra bileklerinden tutarak arkasını duvara yasladığı ve ona "Çok hoşuma gidiyorsun" diyerek kucağına aldığı, sanığın elini mağdurenin kilotundan içeri soktuğu esnada mağdurenin ayaklarını çırparak sanığın karın bölgesene vurması üzerine sanığın mağdureyi kucağından indirerek evden ayrıldığı,

iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdurenin olaydan sonra aynı gün durumu üvey annesi olan tanık ...'ye anlatması üzerine tanığın üst kat komşuları olan sanığın evine giderek kendisine anlatılanları o sırada evde olmayan sanığın eşi tanık ...'le paylaşması sonrasında birlikte polisi arayıp olayı bildirmeleri şeklindeki olayın intikal tarzı ve zamanı, mağdurenin olayla ilgili aşamalardaki ana hatlarıyla istikrarlı beyanları, bunu doğrulayan tanıklar ... ile ...'in anlatımları, savunma, olayın akabinde mağdure hakkında aldırılan adli muayene raporunda,

olay sırasında sanığın arka kısmını duvara yasladığından ve kendisini yakalayarak kucağına aldığından bahseden mağdurenin bel bölgesinde hafif kızarıklık olduğunun belirtilmesi, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca mağdure hakkında düzenlenen 27.10.2014 tarihli ruh sağlığı heyet raporuna göre mağdurede mağduru bulunduğu dava konusu olaydan kaynaklanmış kısmî remisyon travma sonrası stres bozukluğu tespit edildiğinin ve buna göre olay nedeniyle ruh sağlığının etkilendiğinin belirtilmesi ile tüm dosya içeriği göz önüne alındığında;

olay günü sanığın on beş yaşını tamamlamamış mağdureye karşı cebir kullanmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği sabit olduğu halde yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2014 tarihli ve 2013/441 Esas, 2014/457 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,