Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4108 K.2023/7011

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2014/285 Esas, 2014/359 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.01.2018 tarihli ve 14-2015/74637 sayılı, onama ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdurenin kısmî zihinsel engelinin olduğuna, sanığın olay günü mağdureyi zorla aracına bindirip ormanlık alanda zorla organ soktuğuna, sanığın kısmî ikrarının bulunduğuna, mağdurenin beyanları, tanık anlatımları, doktor raporlarının sanığın atılı suçları işlediğini gösterdiğine, beraat kararlarının bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdurenin arkadaşı olan tanık ...'dan korkması nedeniyle beyanlarının değişiklik gösterdiğine, mağdurenin ifadeleri, tanık beyanları, doktor raporlarının sanığın atılı suçları işlediğini gösterdiğine, beraat kararlarının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Ünye Cumhuriyet Başsavcılığının 17.08.2014 tarihli ve 2014/1267 Esas sayılı iddianamesiyle sanık ... hakkında katılan mağdure ...'ya karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediğinden bahisle açılan kamu davasında, Mahkemece yapılan yargılama toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre cinsel suçlar yönünden Yargıtay'ın yerleşik uygulaması olayın mağdurunun namus ve şerefine yönelik iddialar ile başkalarına isnatta bulunmayacağından hareketle bu tür olaylarda mağdurenin beyanlarına üstünlük tanınmakla birlikte,

mağdurenin beyanlarının tutarlı ve kendi içersinde çelişkiler içermemesi de arandığı, somut olayda mağdurenin yargılamanın her aşamasında olayı farklı şekilde anlattığı gibi Mahkemede vermiş olduğu en son ifadesinde sanık ile cinsel ilişkiye girmediğini ifade ettiği, bu sebeple beyanlarına itibar edilemeyeceği kanaatine varılarak sanık ...'un üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin soruşturma aşamasında alınan beyanlarının tanık ...'nın anlatımı ve mağdurenin vajinal muayenesine ilişkin 10.03.2014 tarihli doktor raporu içeriği ile doğrulanmış olması karşısında, sanığın olay tarihinde on beş yaşından büyük olan mağdureyle cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka nedene dayalı olarak cinsel ilişkiye girdiklerine dair soyut iddia dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp,

mevcut haliyle sübuta eren cinsel ilişkiye girme eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Bu nedenle Tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Mağdurenin aşamalardaki beyanları, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın kaldığı yurdu terk eden on sekiz yaşından küçük mağdureyi cebir, tehdit veya hile olmaksızın ailesi ya da yetkili makamlara haber vermeden alıkoyduğu anlaşıldığından, mevcut haliyle eylemin 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2014/285 Esas, 2014/359 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,