Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4137 K.2023/3488

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 31.08.2009 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2014 tarihli ve 2009/276 Esas, 2014/494 Karar sayılı kararı ile, sanık ...'ın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...'in ise 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.01.2018 tarihli ve 2015/79502 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin gerçek yaşını sanık......dan gizlediğine, mağdurenin annesinin beyanının da bu hususu doğruladığına, sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması müesseselerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B.O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ın inkara yönelik savunmalarının aksine, üzerine atılı suçu işlediğine veya diğer sanık ... ile fikir ve eylem birliği içersinde hareket ettiğine ilişkin mahkumiyetine yeter derecede kesin, inandırıcı, kuşkudan uzak, hukuka uygun delil bulunmadığı, atılı suçun sanık ... tarafından işlendiği sabit olmadığından sanık ...'ın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

Sanık ...'ın olay tarihinde on beş yaşından küçük mağdureyi anahtarını daha önceden aldığı sanık Feritin ailesine ait eve götürdüğü, burada mağdureyi alarak bir odaya geçtiği, mağdureyi tehdit ederek soyduğu, anal yoldan cinsel ilişkiye girmeye çalıştığı ancak mağdurenin canı yandığı için izin vermeyince bu sefer cinsel organını mağdureye sürtttüğü, mağdurenin cinsel organını ellediği, mağdurenin sanık hakkında gerçek dışı isnatta bulunması için neden bulunmadığı,

yukarıda belirtilen Adli Tıp raporlarına göre mağdurenin beyanına itibar edilebileceği, bu nedenle sanık ...'ın üzerine atılı suçu işlediğinin mağdurenin samimi kabul edilen anlatımları, meni lekesine ilişkin rapor kapsamı, sanığın cezadan kurtulmaya yönelik kaçamaklı savunması, iddia ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu,

sabit olan eylemine uyan on bir- on beş yaş grubundaki çocuğa karşı ruh sağlığı bozulmayacak şekilde cinsel istismar suçundan eylemine uyan (6545 sayılı kanundan önceki) suç tarihinde yürürlükte olan ve sanığın lehine olan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği kanaatine varılarak hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır. Ancak, dosya içeriğine göre sanığın eyleminin niteliği ve mağdurenin yaşı dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tespiti gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Bu nedenle tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Oluşa uygun kabule göre, sanık ... ile suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurenin ...'ın arkadaşı olan sanık ...'in evine giderek ...'in bilgi ve rızası dahilinde evde bir süre kaldıkları ve sanık ...'ın mağdurenin vücuduna dokunup cinsel organını anüsün dokundurduğunun anlaşılması karşısında, sanık ...'in 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi kapsamında yer temin etmek suretiyle yardım eden sıfatıyla suça iştirak ettiği gözetilerek aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Bu nedenle tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2014 tarihli ve 2009/276 Esas, 2014/494 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,