Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4159 K.2023/9014

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/13000 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2014 tarihli ve 2014/201 Esas, 2014/367 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6565 sayılı Kanun öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesi ile 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası ve 62 nci maddesi ile 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 18.01.2018 tarihli ve 14-2015/78938 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Eksik inceleme sonucu kurulan mahkûmiyet hükmünün usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''Mağdur ...' un 10/03/1999 doğumlu olup, suç tarihi olan 17.01.2014 tarihinde 15 yaşından küçük olduğu,

Sanık ile aralarında duygusal bağ bulunan Mağdur ...' un olay günü Ahmetli ilçesinden İzmir' e geldiği, sanıkla buluştuğu ve birlikte sanığın Gürçeşme semtinde bulunan evine gittikleri, evde sanığın babaannesinin de bulunduğu, hep birlikte iki saat oturdukları, babaannesinin evden ayrılmasından sonra evde sanık ile mağdurun 1,5 saat kadar yalnız kaldıkları, bu süre içerisinde mağdure ile sanık arasında cinsel ilişkiye varmayacak biçimde mağdurun beyanına göre öpüşme ve sevişmenin gerçekleşmiş olduğu ve olayın bu şekilde gerçekleştiği kabul edilmiştir.

Sanık ... savunmalarında, olay günü mağdure ile evde 1,5 saat muhabbet ettiklerini, herhangi bir cinsel ilişki olmadığını, el ele bile tutuşmadıklarını savunmuş ise de, mağdurenin beyanları ve tanıkların anlatımları dikkate alındığında sanığın savunmasına itibar edilmemiştir.

Her ne kadar sanık hakkında TCK.nun 103/2 maddesi kapsamında organ vs. cisim sokmak suretiyle cinsel istismar suçundan kamu davası açılmış ise de, mağdurun kızlık zarı muayenesi sonucunda Turgutlu Devlet Hastanesi'nin 03.02.2014 tarihli ve İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 20.06.2014 tarihli raporlarından mağdurenin bakire olduğu, genital bölgede darp, cebir, şiddet izinin bulunmadığının belirlenmiş olması, ayrıca mağdurenin sanıkla cinsel anlamda ilişki yaşamadıklarını, sadece öpüşme ve sevişme şeklinde olduğuna dair beyanı dikkate alındığında sanığın eylemi TCK.nun 103/1 maddesi kapsamında cinsel istismar niteliğinde kaldığı sonucuna varılarak sanığın TCK.nun 103/1-a maddesi kapsamında kalan eylemi nedeniyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Yapılan yargılamada aldırılan Adli Tıp Kurumu 6.İhtisas Kurulunun raporuna göre mağdurenin maruz kaldığı olay nedeniyle ruh sağlığını etkilediği, ancak ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığının belirlenmiş olması sanık lehine değerlendirilerek hakkında TCK.nun 103/6 maddesi uygulanmamıştır.

Sanığın ayrıca yaşı küçük mağdureye yönelik cinsel amaçla hürriyetten yoksun kılma suçunu da işlediği anlaşılmakla; sanığın sübut bulan bu eylemi nedeniyle TCK.nun 109/1 maddesi gereğince cezalandırılması cihetine gidilmiş'' şeklindeki gerekçe ile çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın kolluk aşamasında mağdurenin kendisine on sekiz yaşında olduğunu söylediğini duruşmada ise şüphelendiği için mağdureden kimliğini istediğini, mağdurenin nüfus cüzdanını verdiğini, yaşının küçük olduğunu öğrenince kendisini uyarıp otogara götürdüğüne ilişkin savunmasının mağdurenin yargılama sırasında talimatla alınan beyanı ile doğrulanması, radyolojik açıdan kemik yaşının on yedi yaşı sonuyla uyumlu olduğunu belirten İzmir Katip ...

Üniversitesi Atatürk Eğitim Araştırma Hastanesi 09.07.2014 günlü sağlık kurulu raporu, mağdureye ait fotoğraflar ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2014 tarihli ve 2014/201 Esas, 2014/367 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,