Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4164 K.2024/4669

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1.a, 109/1, 109/3-f, 109/5, 43/1, 53/1 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2014 tarihli, 2014/138 Esas, 2014/577 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek sanığın; mağdure Melisa'ya karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-a, 62/1 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

çocuğun kaçırılması veya alıkonulması suçundan aynı Kanun'un 234/3, 62/1 maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, mağdure Gülben'e karşı çocuğun kaçırılması veya alıkonulması suçundan aynı Kanun'un 234/3, 62/1 maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama ve bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İsteği

Mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, delil takdirinde hataya düşüldüğüne, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ile mağdure Melisa'nın kısa bir süre önce tanışmaları ile sanığın mağdurenin kendisini on sekiz yaşından büyük tanıttığı yönündeki savunması birlikte değerlendirildiğinde, kayden 01.01.2000 doğumlu olup, suç tarihi itibarıyla on beş yaşı içerisinde bulunan mağdureye ait mernis doğum tutanağı getirilerek resmi kurumda doğup doğmadığı araştırılıp, doğmadığının belirlenmesi halinde yaş tespitine esas olacak kemik grafilerinin çektirilmesinin ardından içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp,

gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş sorularak mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanması, mağdurenin on beş yaşını bitirmediğinin belirlenmesi veya resmi kurumda doğduğunun tespiti halinde ise; sanığın aşamalardaki savunması ile tüm dosya içeriği nazara alınarak olayda 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının da tartışılmasından sonra karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuş olup, bu nedenle Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Kabule göre de; olay tarihinde on beş yaşından küçük olmaları nedeniyle rızaları hukuken geçersiz olan mağdurelere karşı sanığın eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR