Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4201 K.2023/3731

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.03.2014 tarihli ve 2014/375 numaralı iddianame ile sanığın nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talep edilmiştir.

2. Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2014 tarihli ve 2014/201 Esas, 2014/446 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddelerinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddelerinin birinci fıkraları gereğince 4 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (f ) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddelerinin birinci fıkraları gereğince 3 yıl 14 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdure ...’ın ifadelerinin çelişkili ve yönlendirilmiş, öğretilmiş olduğuna, mağdurenin ailesinin şantajı nedeniyle sanığın üzerine suç atılacağı korkusundan para vermek zorunda kaldığına, dinlenilen tanıkların gerçeği ifade etmediğine, esasen tanıklar ... ve ...’nin şantaj ve dolandırıcılık eylemine iştirak ettiklerine, sanığın herhangi bir zorlaması olmadan mağdure ...’ın arabasına ve evine gittiğine, sanığın cezalandırmasına yetecek sabit deliller bulunmadığına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, 2011 yılından 2013 yılına kadar katılan mağdure ...'ı aynı ilçede yaşaması nedeni ile tanıdığı ve deniz kıyısında cankurtaran olarak faaliyette bulunduğu sırada, sık sık yanına gelen ve sokaklarda vakit geçiren katılan mağdureyi tanışmalarından ve akıl hastası olmasının etkisi ile arabasına bindirerek ormanlık alanlara ve evine bir çok defa götürdüğü, bir keresinde de Gemlik'de bulunan ... tepesine götürerek, organ sokmak eylemini gerçekleştirmeksizin cinsel saldırı eylemlerinde bulunduğu, katılan mağdurenin vücudunu ellediği, öpüştüğü şeklinde olay kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında cinsel saldırı suçundan 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden ise 4 yıl 2 ay yerine 3 yıl 14 ay hapis cezasına eleştiri haricinde hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, eleştiri haricinde hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2014 tarihli ve 2014/201 Esas, 2014/446 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.