Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4240 K.2022/10631

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, tanık ifadeleri, savunma, raporlar ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın olay tarihinde köylüsü ve uzaktan akrabası müştekiye nitelikli cinsel istismar eylemine yönelik başladığı icrai hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkanı bulunduğu halde mağdurenin aşılabilir mukavemeti dışında ciddi bir engel neden olmaksızın kendiliğinden bıraktığı ve mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 102/1-1. maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu ve lehe kanun değerlendirmesi yapılıp, müştekinin şikayetten vazgeçmesi hususu da göz önüne alınarak hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten mahkumiyet kararı verilmesi,

Kovuşturmada 15.01.2014 havale tarihli dilekçesi ile şikayetten vazgeçen müşteki Bedriye’nin bu nedenle duruşmadaki katılma talebi reddedilmesine rağmen gerekçeli kararın başlığında "Müşteki" yerine "Katılan" olarak yazılması,

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,