Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4249 K.2023/981

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2014 tarihli ve 2014/175 Esas, 2014/327 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan davada, 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenleme ile atılı suç için 8 yıldan 15 yıla hapis cezası öngörülmesi nedeniyle görevsizlik kararı verilerek Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

2. Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2014/289 Esas, 2015/35 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, dosyada katılanın beyanı dışında delil bulunmadığına, verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan mağdurenin olay günü yanında bulunan çocuklarla birlikte yaya olarak beklediği esnada, sanığın cadde üzerindeki kalabalıktan da yararlanarak, katılan mağdurenin arkasına yaklaştığı ve eli ile kalçasını sıkarak olay yerinden kaçtığı, katılan mağdurenin bir süre sanığı yakalamak için koştuğu ancak yakalayamadığı, sanığın 03.11.2013 tarihli savunmasında ve sulh ceza mahkemesinde verdiği savunmasında ikrarda bulunduğu, olay yerini gösteren kamera görüntülerinde de sanığın sağ eli ile katılan mağdurenin kalçasını ellediğinin görüldüğü, alınan 05.03.2014 tarihli rapora göre katılan mağdurenin eylem nedeniyle ruh sağlığının bozulmadığı,

fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilme yeteneğine sahip olduğu anlaşılarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş ve hukuki süreç başlığı altındaki uygulama yapılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, katılan mağdurenin aşamalardaki samimi beyanları, sanığın 03.11.2013 tarihli savcılık ve sulh ceza mahkemesinde verdiği savunmalarında ikrarda bulunması, kamera görüntülerinin olayı doğrulaması nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2014/289 Esas, 2015/35 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,